Planten zijn dol op fosfor. Soms heeft uw bodem echter een hekel aan delen. Wortels raken in de war, de groei stokt, oogsten mislukken. Waarom? Misschien is de grond te zuur. Misschien is het te compact, waardoor het leven uit het wortelsysteem wordt geperst. Of misschien heb je er vorig seizoen te veel kunstmest op gedumpt. Wat de oorzaak ook is, de planten kunnen niet eten. Ze hebben geen toegang tot wat er al is.
Om een tekort op te lossen, heb je opties. Dump kunstmest met een hoog fosforgehalte (10-20-15 werkt, evenals 10-10-10, afhankelijk van het etiket). Voeg bodemverbeteraars toe om de voedingsstoffen vrij te maken. Beste zet? Test eerst het vuil.
Waarom heb je het nodig?
Het is de “P” in NPK. Die drielettercode op elke zak tuinvoedsel. Stikstof, kalium, fosfor. De grote drie.
Maar het is meer dan alleen een letter op een etiket. Phosphorus verzorgt de backend-logistiek. Vroege wortelgroei. Zaadontwikkeling. Celstructuur. Het maakt planten winterhard tegen de winterkou. Het helpt hen zelfs efficiënter met water om te gaan.
Chlorofyl productie? Fosfor helpt. Zonder dit wordt dat diepgroene blad dof.
Het lastige deel
Hier is de kicker: je grond heeft waarschijnlijk fosfor. Het is een natuurlijk element. Het is overal. Het probleem is niet de afwezigheid; het is beschikbaarheid. De planten kunnen het niet grijpen. Ze verhongeren in een kamer vol voedsel.
Wanneer de opname mislukt, verschijnen de tekenen.
*Belemmerde groei.
* Zwakke stengels die eruit zien alsof ze op het punt staan te breken.
* Afsterven.
* Bladeren worden geel of, vreemd genoeg, roodpaars.
* Kleine bloemen. Misvormde vrucht.
Mislukt uw oogst omdat de grond gewoon hardnekkig is? Waarschijnlijk.
Test het. Voordat je het raadt. Voordat je geld gooit in een probleem dat je niet helemaal begrijpt. Omdat het toevoegen van meer fosfor niet helpt als de bodemchemie de wortels blokkeert. Soms moet je het vuil losmaken. Soms moet je gewoon wachten.
