Pompę pralki można sobie wyobrazić jako proste wiadro pompujące wodę. To jest błędne. Prawdziwa magia dzieje się w pętlach rurek, które recyrkulują wodę podczas prania i odprowadzają ją podczas wirowania. Pompa jest sercem systemu.
Przyjrzyjmy się bliżej ustawieniom. To, na co patrzysz, to konstrukcja z dwoma aparatami ukrytymi w jednym korpusie. Dolna część zestawu jest połączona z rurą spustową. Górna połowa doprowadza wodę z powrotem do wanny. Ta fizyczna separacja umożliwia maszynie wykonanie dwóch zupełnie różnych operacji na tym samym źródle wody.
Ale skąd pompa wie, którą ścieżkę wybrać? Nie wykorzystuje skomplikowanych czujników ani zaworów elektronicznych do zmiany kierunku przepływu. To byłoby zbyt trudne. Zamiast tego stosuje się rozwiązania mechaniczne. Silnik napędzający pompę może zmieniać kierunek obrotów.
Gdy pralka znajduje się w trybie prania, silnik obraca się w jednym kierunku. Zmusza to wodę ze zbiornika do przedostania się z powrotem przez filtr do górnej części pompy i zawrócenia jej do obiegu. Do prania ubrań potrzebna jest bieżąca woda.
Po uruchomieniu trybu wirowania zmienia się kierunek obrotu silnika. Teraz zaczyna działać dolna część pompy. Odprowadza wodę przez rurę spustową do rury pionowej. Żadnych dodatkowych zaworów. Żadnej skomplikowanej logiki. Tylko fizyka.
Ten projekt jest elegancki z kilku powodów. Zmniejsza się liczba części, które mogą ulec awarii. Zmniejsza ryzyko wycieku uszczelki. Może także obniżyć koszty. Większość standardowych pralek ładowanych od góry tak robi.
Jeśli uważnie wsłuchasz się w maszynę, możesz usłyszeć niewielką zmianę tonu, gdy pompa zostanie odwrócona. To są tryby przełączania silnika. Jest to subtelna wskazówka, że cykl przeszedł od czyszczenia do suszenia.
Зміст
Konstrukcja dwukomorowa
Pompka nie jest dużą miską. Dwie różne kamery są połączone w jeden blok.
Górna komora jest strefą recyrkulacji. Znajduje się obok źródła wody. Gdy silnik obraca się do przodu, komora zasysa wodę ze zbiornika. Przepycha go przez mieszadło (wirnik) lub wirnik. Woda jest zmieszana. W ten sposób usuniesz brud z tkaniny.
Dolna komora to obszar drenażowy. Jest podłączony bezpośrednio do węża spustowego. Kiedy silnik się obraca, kamera staje się aktywna. Wypycha wodę z urządzenia.
Taka konstrukcja oznacza, że nie ma potrzeby stosowania skomplikowanych zaworów elektromagnetycznych do zmiany przepływu. Kierunek silnika określa ścieżkę przepływu. To mądry projekt. Oszczędza miejsce w szafie. Zmniejsza także liczbę potencjalnych punktów awarii.
Silnik zmienia kierunek obrotu i kierunek przepływu
Kluczem do tego systemu jest zdolność silnika do zmiany kierunku obrotu. Większość pomp pralek wykorzystuje silniki uniwersalne. Silniki te są tanie, wydajne i mogą obracać się w dowolnym kierunku.
Gdy płyta sterująca wysyła sygnał, zmienia się kierunek obrotu silnika. To jest funkcja binarna. Obraca się w lewo lub w prawo. Nie ma opcji pośrednich.
Dlaczego to jest ważne?
Dzieje się tak dlatego, że łopatki wewnątrz pompy są nachylone. Popychają wodę w kierunku obrotu. Obróć w jedną stronę, a woda popłynie do zbiornika. Jeśli skręcisz w przeciwnym kierunku, woda spłynie do odpływu.
Z tego powodu podczas przełączania cykli może być słyszalny szum lub pisk pompy. Silnik fizycznie zmienia kierunek obrotu. To jest przesunięcie mechaniczne. ty
Jak łopatki pompy kierują przepływem wody
Przyjrzyj się uważnie dolnej warstwie pompy. Wyraźnie zobaczysz łopatki. Te żebra są „sercem” maszyny. Gdy woda dostanie się przez wlot, ostrza ją wychwytują. Zmuszają ciecz do poruszania się po okręgu i wypychają ją przez wylot. Cechą szczególną tej pompy jest to, że może ona pracować w obu kierunkach. To, który port jest wejściem, a który wyjściem, zależy całkowicie od kierunku obrotu pompy.
Obróć zgodnie z ruchem wskazówek zegara, a obróć przeciwnie do ruchu wskazówek zegara
Przyjrzyj się jeszcze raz konstrukcji pompy. Kierunek obrotu zmienia wszystko.
Jeśli pompa obraca się zgodnie z ruchem wskazówek zegara, dolny mechanizm zasysa wodę z dna wanny myjącej. Wypycha tę wodę przez wąż spustowy. Jednocześnie górna pompa próbuje zassać powietrze z górnej części wanny myjącej. Próbuje wypchnąć to powietrze z powrotem przez dno. Nie ma obiegu wody. Woda po prostu odchodzi.
Jeśli obrócisz pompę w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, logika zostanie odwrócona. Górna pompa pobiera wodę z dna zbiornika. Pompuje tę wodę z powrotem do góry. Dolna pompa próbuje wyciągnąć wodę z węża spustowego z powrotem do zbiornika. Zwykle w wężu odpływowym pozostaje niewielka ilość stojącej wody, ale pompa nie ma wystarczającej mocy, aby wypchnąć jej dużą ilość z powrotem do wanny myjącej. Delikatnie mówiąc, jest to słaby wysiłek.
Opróżnij pętlę węża i poziom wody
Dlaczego wąż spustowy wygląda na zdjęciu jak gigantyczna pętla w kształcie litery U? Zwróć uwagę, jak unosi się aż do górnej części maszyny, zanim opadnie z powrotem do odpływu. To nie tylko estetyka. Jeden koniec węża jest podłączony do dna zbiornika. Drugi koniec jest otwarty na atmosferę.
Z tego powodu poziom wody w wężu spustowym pozostaje taki sam, jak poziom wody w zbiorniku. Gdyby wąż nie sięgał aż do górnej części samochodu, zbiornik nigdy nie byłby w stanie całkowicie się napełnić. Gdy woda dotrze do zagięcia węża, wypływa przez odpływ. Pętla działa jak bariera. Zatrzymuje wodę w środku, dopóki pompa aktywnie jej nie wypchnie.
Gdy pompa przestanie się obracać
Czasami pompa w ogóle się nie obraca. Pralka po prostu miesza wodę w zbiorniku. Wykonuje mieszanie (mieszanie/wstrząsanie) bez cyrkulacji. W tej konkretnej sytuacji pompa jest połączona z silnikiem poprzez sprzęgło. Sprzęgło odłącza pompę od obracania silnika, umożliwiając poruszanie się zbiornika niezależnie od układu cyrkulacji wody.
Dlaczego pompa mojej pralki wibruje podczas wirowania?
Przyjrzyj się uważnie połączeniom pokazanym na rysunku. Zobaczysz sprzęgło elastyczne łączące sprzęgło i pompę. Ta konkretna część nie jest jedynie elementem łączącym. Rozwiązuje mechaniczne konflikty. Silnik i sprzęgło umieszczone są na ruchomej ramie. Poruszają się wraz ze zbiornikiem wewnętrznym. Jednakże pompa jest przykręcona do stałego zbiornika zewnętrznego. Jeśli połączysz je na sztywno, wał może zostać uszkodzony na skutek wibracji. Sprzęgło kompensuje niewspółosiowość i ruch.
Gdy dojdziesz do dolnej części zespołu sprzęgła, wszystko staje się mechaniczne. Czekają tam cztery zęby. Proces jest precyzyjny. Kiedy elektromagnes jest aktywowany, robi coś więcej niż tylko poruszanie bębnem. Podnosi dźwignię. Dźwignia ta współpracuje bezpośrednio z tymi czterema zębami.
Ta interakcja zatrzymuje rotację zębów. Utrzymuje je na miejscu.
Kiedy obroty ustaną, sprzęgło zostaje załączone. System wymaga kilku cykli, aby złapać połączenie. Następnie mocuje się go na wale silnika. Wreszcie pompa zaczyna się obracać wraz z silnikiem.
Sprzęgło istnieje, ponieważ jedna część porusza się, a druga pozostaje nieruchoma. Pod takim ciśnieniem wiązania sztywne rozpadają się.
Możesz się zastanawiać, dlaczego dźwignia musi blokować zęby, zanim pompa zacznie się obracać. Zapobiega to poślizgowi. Bez tej blokady sprzęgło po prostu obracałoby się bezużytecznie. Pompa pozostaje na swoim miejscu. Pralka nie odprowadza wody lub nie wiruje prawidłowo.
Sprawdź swoje zęby. Nie są zużyte. Dźwignia jest dobrze osadzona na swoim miejscu. W ten sposób pralka przekazuje moc z silnika na pompę, nie uszkadzając ramy.
